Τόλμη

Σέ ὅλα ὅσα τόλμησα, πέτυχα. Αὐτός εἶναι ἕνας λόγος πού δέν μετανιώνω γιά τίς φορές πού δέν τόλμησα.

Δύο καινούργια ὑποκάμισα

Δεν είχα σημειώσει τίποτα για τα ρούχα, κυρίως δυο πουκάμισα, που εύρηκα στην ντουλάπα...μια ντουλάπα την οποία άνοιξα 12 ολόκληρα χρόνια (!) μετά από τότε. Το μόνο που έκανα ήταν να κολλήσω ένα αυτοκόλλητο λευκό χαρτάκι στο συρτάρι όπου τοποθέτησα τα "νέα" ρούχα:
                                                    "Δύο καινούργια πουκάμισα"

Μουσικό κουτί ήτανε κείνο το συρτάρι και "Δυο καινούργια υποκάμισα" ήταν ένα τραγούδι. Έλεγε, στο περίπου:


Άρωμα αυτηνής, μιανής σαν κι αυτήν, δηλαδής...που καπνίζει χασίς.
Φοράει Σανέλ (πανάκριβο),
Λάθος επιλογή (για μιαν που δεν έχει σκοπό).

Νάτην
Συνεπεστάτη
Μα τι διάολο σχεδιάζει;
Τι διάολο έχει στο κεφάλι; Βιβλία πολλά, ψέματα λέει τού μπαμπά.
Το βράδυ γυρίζει σπίτι και κανείς δεν είναι κει.
Και τηλεφωνεί...τηλεφωνεί...

Άρωμα αυτηνής,
Που, χωρίς ίχνος ντροπής, κάνει τέτοια ζωή.
Πρώτη τής σχολής
Σανέλ και χασίς.

Κι έρχεται πάλι προς το μέρος μου γελαστή, πάλι από την αρχή...

- Πάλι! Μα δεν είχες πει "...";
- Ναι: ...
- Τέλος, λόγω τιμής ...Και κρίμας, δηλαδή.

La Dolce Vita

Κοντή γιορτή

Κυριακή, κοντή γιορτή. Τῆς κοντῆς γιορτῆς οἱ τρίχες τῆς φταίγανε.

Ὀρθόν και λάθος

Εσύ έκανες τόσο θόρυβο χτες... Θα κάνεις πάλι θόρυβο κι απόψε; Εγώ είμαι εκείνος που θα κοιμόταν τον ύπνο τού δικαίου μα, με τη σκέψη πως θα αρχίσεις το σαματά, πώς να ησυχάσω; Θα μου πάρει μια ώρα να πείσω τον εαυτό μου πως άλλαξες, απέκτησες τρόπους, έγινες λίγο πιο πολιτισμένος.

Τελικά αποκοιμήθηκα, τα κατάφερα. Νίκησα και αυτήν την υπερακουσία μου, που αρρώστια είναι. Πότε τη νίκησα; Μόλις άκουσα τα βαριά σου βήματα να πλησιάζουν κι έφτασαν στ' αυτιά μου οι πρώτες σου στριγγλιές. Ησύχασα τότε και κοιμήθηκα.