"Προλήψεις" σου λένε μετά...

ΦΙΛΙ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ

Αν ποτέ με φιλήσεις πάνω στα μάτια, μού είχε πει μια γυναίκα, από κείνη τη μέρα δε θα με ξαναδείς.
Γέλασα με την καρδιά μου μα υπόσχεση έδωσα αυτό το κακό μεταξύ μας ποτέ να  μη συμβεί. Εφτά βδομάδες από τότε περάσαν και τρελό πάθος δεμένους μας κρατούσε, επαίτες τού έρωτα και τούς δυό. Τυφλός από πιώμα ένα βράδυ καθώς ήμουν, ανέμελα τη φιλούσα εδώ κι εκεί, μέχρι που τα ανυπάκουά μου τα χείλη στο βασίλειο μπήκαν, εκεί όπου φωτίζαν οι δυο της οφθαλμοί.
Οι εφτά βδομάδες πήγανε στράφι, μακριά έφυγε η αγάπη την επόμενη μέρα, την πεντηκοστή.
...................................................................................................................................................................
ΤΟ ΣΦΥΡΙΓΜΑ

Αν ένα βράδυ σφυρίξεις, μού είχε πει ένας γέρος, τότε τη νύχτα θυμήσου ούτε μιά ώρα να μην κοιμηθείς. Θα 'ρχεται Κείνος να σε γητεύει, μέχρι μαζί του να σε πάρει να πας. Δώρο δικό του στο δικό σου κρεβάτι θα βρουν οι άλλοι σαν γίνει πρωί: Πνεύμα δικό του στο δικό σου το σώμα, μια ψυχή ζώσα που  δεν έχει καρδιά.
Τραγούδι έτυχε ένα απόγευμα ν' ακούσω και τα λόγια του ποτίστηκαν μες το κρασί. Άργησα μέχρι μονοπάτι να βρώ να γυρίσω κι έτσι περπάτησα μες τη σκοτεινιά. Φόβο πολύ είχα στο δρόμο και για να ξεθαρρέψω, πήρα και σφύριζα το σκοπό δυνατά.
Τη νύχτα στο σπιτι...κατάρα!- ο ύπνος με πήρε κι από τότε τις αυγές ξυπνώ ψυχή ζώσα δίχως καρδιά.
...................................................................................................................................................................
ΓΟΥΡΙ

Αν το χάρισμα που έχεις, μού είχε πει μία γραία, που όλα δικά σου τα κάνει, αν ποτέ "γούρι" αυτό το πεις, κοίτα μπροστά σου μην κάθονται ζηλόφθονοι ανθρώποι-μυστικό πρέπει να το χεις κι από τον εαυτό σου, ιερό.
Μα γώ ένα βράδυ μέθυσα, χαρτόπαιξα το βιός μου, κέρδισα κι η ξιπασιά εθέριεψε εντός μου. Τρανή η χαρά που γεύτηκα  κι έγινε ο κόσμος όλος δικός μου. Κορίτσι βάλαν τότε λυγερό κοντά μου τη δύναμή μου να ψάξει να βρει. Κρασί και φιλιά για να μολογήσω το μυστικό μου κι έτσι την λέξη "γούρι"  το στόμα μου δεν άργησε περήφανα να ειπεί.
Χωρίς ελπίδα τώρα  τριγυρνώ, γιατί γούρι μου ήταν μονάχα η ελπίδα. Μα πιο μεγάλη τιμωρία απ όλες ήταν η ντροπή, εκείνη τη γραία όταν ξαναείδα.

Κρυάδες - Οι αντίπαλοι

Σε γυαλιστερή, ατσάλινη πανοπλία με επένδυση αναπαυτικής μεγαλομανίας, βλέπω το είδωλό μου. Το είδωλο εκείνου που έμαθε στον ποταπό, άτιμο και δόλιο πόλεμο να διακρίνεται.

Αντιθέτως, εκείνος, αξιολύπητα βαυκαλιζόμενος, προβάλλει σαν μόνες του αρετές τη συγχώρεση, τη λήθη και την ανοχή, πατώντας σε αδύναμα πόδια με τρύπιες κάλτσες.

Amicizia - album di Ilapestifera

Amicizie L' amico  del mio amico non e' certo che sia pure amico mio. L'amico del mio nemico e' di certo un mio nemico.

                        Του φίλου μου ο φίλος
                        δεν είναι οπωσδήποτε και δικός μου φίλος
                        Ο φίλος του εχθρού μου
                        είναι σίγουρα κι αυτός εχθρός μου.

Αγάλματα

Απόγευμα, πολυκοσμία, σαν από ζώα κακοσμία στούς δρόμους της κωμόπολης. Νέες ιδέες, χάμω πεταμένες μέσα σε φύλλα εφημερίδων πλάι στα πόδια αγαλμάτων των μικρών πλατειών της επαρχίας. Προτομές ηρώων που πάνω τους στάζουν, χρωματιστά ρυάκια  από τα σπρέυ των αγοριών, στέκονται θαρραλέες κι όμηρες τής μανίας της ανίας του δήμου και βάφονται κοκκινοκίτρινα. Των πτηνών τα περιττώματα στις τιμημένες τους στολές πέφτουν όλη μέρα.

Λένε πως τα αγάλματα, όταν ο κόσμος τη νύχτα κοιμάται, κάθονται όλα μαζι απόμερα και κλαίνε. Χωρίς το θάρρος τών μαχών τους  αποσύρονται, λιποψυχούν, έτοιμα είναι ν' ατιμαστούν - λιποτάκτες και στο φως της μέρας να μην παλέψουνε ξανά. Την παράξενη σκοπιά να μη φυλάξουν ποτέ πιά άλλη μέρα.

Τόσα λένε για τ' αγάλματα... Πως δεν είναι μόνο μάρμαρα, πως έχουν και ψυχή. Πως κάπου-κάπου σκέφτονται  ότι καλύτερη από τούτη τους άξιζε αιώνια μοίρα.

Όμως, σαν έρθει η μέρα κι ο ήλιος βγει ξανά, ευθύς ως οι καρέκλες τών καφενείων πάρουν τις θέσεις τους πλάι στα καθαρά μεταλλικά τραπέζια κι απάνω τους στηθούν οι πρώτες μάχες, με τών ζαριών τα πρώτα χοροπηδήματα πάνω στο τάβλι, τα αγάλματα θα βρούνε  βιαστικά τις θέσεις τους,  με τα κεφάλια τους πάλι ψηλά θα περιμένουν τον υπάλληλο τού Δήμου να τ' απαλλάξει από τις πιό μεγάλες στεναχώριες:
Εκείνες οι ιδέες οι καινούργιες που είναι χάμω, μέσα στα χιλιοπατημένα κομμάτια απ' τις φυλλάδες, εκείνες είναι που δε θέλουνε καθόλου, εκείνες τα στενοχωρούνε πιό πολύ.

Twelve men blues

Blue Rose - album di IrishPics



Twelve men blues

Eleven men were marching in the graveyard
playing a music that made shake my feet
they were all dressed in coal black clothes
and I thought they had someone to meet

The field was all covered with wet leaves
the men kept walking under the sky's tears
rain,moan,music and fear were all around them
but they knew well that their man was near

All of a sudden they heard a voice calling
and-Oh,my Lord believe me- I heard it too
that person was standing severe in their way
asking them to do fast what they came to do

They took him with them out of the graveyard
he walked in front and the others followed him
the music they played turned into glorious
and all the twelve voices joined into a hymn

So when you hear about some strange stories
if you would like to narrate a tale you too
remember the words I have just told you
about eleven men that went to save their dude.